غروب جمعه دلتنگ باز دلتنگ است          نگاه منتظرم در کنار ایوانی

فدای دست کریمت فدای آغوشت          فدای آیه قرآن به روی بازویت

فدای چهره بر سجده گاه نافله ات          فدای صوت اذانت فدای هوهویت

اگر به عشق جمالت نماز می خوانم          تو خود شبیه خدایی و نیست تقصیرم

امیر عالم امکان امیر کل جهان          تمام خلق فدای تو ای امام زمان